Have our children forgotten how to play free play? - Μήπως τα παιδιά μας έχουν ξεχάσει πώς να παίζουν ελεύθερο παιχνίδι;

Play is imperative for the development of healthy children. By definition, free play is intrinsically motivated and not provoked by instrumental goal-directed behaviour.

 

Free play is unorganized play. This means that it is a goal in itself. Free play does not have external rules or specific structure. Αctivities such as board games and organized sports are not considered free play.

There are three main types of free play:

• physical activity play
• object play, i.e. playing with toys or other objects
• pretend play, i.e. imaginative, make-believe, fantasy or symbolic play

 

Latest research studies indicate that children's play has become more organised and that children spend less time in outdoor free play. Play experts and pediatricians express concerns that the lack of free play has a negative influence on children's development.

 

 

 

Why is free play important?   

 

Free play helps children to develop physical and cognitive competences, decision-making and problem-solving skills.

 

Free play promotes children's creativity and imagination.

 

Free play helps children build self-confidence and self-control, teaches them how to interact and maintain peer relationships.

 

Risk taking especially in outdoor free play helps children test their physical limits, develop their perceptual motor capacity, and learn to avoid and adjust to dangerous environments and activities.

 

Free play is therefore an important aspect in children's development and the time of play is valuable and thus should not be over-scheduled or restricted only to structured types of play.

Suggested reading: Children's time to play: A literature review by J Gleave, 2009. 

 

Bilingual children are better problem-solvers and creative thinkers – Τα δίγλωσσα παιδιά παρουσιάζουν ιδιαίτερες ικανότητες επίλυσης προβλημάτων και δημιουργικής σκέψης

Being a mother to bilingual children, I couldn’t help wondering how bilingualism will eventually affect their cognitive development. A lot has been written, but where does the myth end and the truth begin?

It is well known that bilingualism contributes to the child’s executive functioning. A study of 121 primary school pupils in Scotland showed that bilingualism contributes to the development of arithmetic and problem solving skills, while enabling children to think creatively. With regards to their linguistic skills, bilingual children were found to have a significantly higher level of detail and richness in description compared to the monolingual pupils. Furthermore, bilingual children show an aptitude for selective attention- the ability to identify and focus on information which is important, while filtering out what is not- which may come from the ‘code-switching’ of thinking in two different languages. Another study has shown that bilinguals who are good language-switchers have a great flexibility in task-switching as well. In the bilingual brain, both languages are stored in the same areas of the brain, which are used as an "internal dictionary," regardless of which language they're speaking. By contrast, late bilinguals, that is people who learn a second language after childhood, need to recruit additional brain areas to find words in their non-native language, suggesting that the brain has to work harder to do this.

So, parents, don’t be afraid to raise your child to be bilingual!

Πολλά έχουν γραφεί για την επίδραση της διγλωσσίας στη νοητική ανάπτυξη του παιδιού. Πού, όμως, τελειώνουν οι μύθοι και αρχίζει η αλήθεια;

Είναι γνωστό πως η διγλωσσία συμβάλλει στην ανάπτυξη των εκτελεστικών δεξιοτήτων του παιδιού. Μία μελέτη σε 121 παιδιά σχολικής ηλικίας στη Σκωτία έδειξε ότι η διγλωσσία συμβάλλει στην ανάπτυξη της αριθμητικής σκέψης και στην ικανότητα επίλυσης προβλημάτων, ενώ ταυτόχρονα ευνοεί τη δημιουργική σκέψη. Όσον αφορά τις γλωσσικές δεξιότητες, τα δίγλωσσα παιδιά παρουσιάζουν μεγαλύτερη ικανότητα περιγραφής και εμπλουτισμένο λεξιλόγιο σε σύγκριση με τους μονόγλωσσους συμμαθητές τους. Περαιτέρω τα δίγλωσσα παιδιά εμφανίζουν ιδιαίτερη ικανότητα επιλεκτικής προσοχής, δηλ την ικανότητα να φιλτράρουν τις λαμβανόμενες πληροφορίες, ώστε να αναγνωρίζουν και να εστιάζουν σε αυτό που είναι πιο σημαντικό.  Αυτή η ικανότητα ενδεχομένως να πηγάζει από το ‘code-switching’ στο οποίο εκπαιδεύεται ο εγκέφαλος των δίγλωσσων παιδιών, όταν μαθαίνουν να σκέφτονται σε δύο διαφορετικές γλώσσες. Μία άλλη μελέτη έχει δείξει ότι οι δίγλωσσοι που χειρίζονται καλά τις αλλαγές από τη μία γλώσσα στην άλλη, παρουσιάζουν μεγαλύτερη ευελιξία στην αλλαγή αντικειμένου εργασίας. Στον εγκέφαλο των δίγλωσσων παιδιών, οι δύο γλώσσες αποθηκεύονται στις ίδιες εγκεφαλικές περιοχές, οι οποίες και χρησιμοποιούνται ως "ενδογενές λεξικό", ανεξαρτήτως ομιλούμενης γλώσσας. Αντίθετα, οι άνθρωποι που μαθαίνουν μία δεύτερη γλώσσα μετά την παιδική ηλικία, επιστρατεύουν επιπλέον περιοχές του εγκεφάλου για την αποθήκευση και ανάκληση της δεύτερης γλώσσας, γεγονός που σημαίνει ότι ο εγκέφαλός τους χρειάζεται να εργαστεί περισσότερο σε σύγκριση με αυτόν των δίγλωσσων.

Γι’ αυτό, γονείς, μην φοβάστε τη διγλωσσία!

Read more:

http://www.strath.ac.uk/press/newsreleases/headline_643421_en.html
http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/22882810 http://www.heritagefrancais.org/documents/TheEvidenceSpeaksWellofBilingualism...JudyForemanArticle.pdf